Wat is Verlichting (Lecture)

What is Enlightenment

N.a.v. deze lecture heb ik Paulus opgezocht. Met Google stuit ik op een aantal pagina’s waarbij ik de volgende als eerste opende … http://www.herschepping.nl/09gd/paulus_02bekering.php … En daarin staat hetvolgende. “Paulus was gebroken. Het leek wel of alles wat hij in zijn leven had opgebouwd aan godsdienstigheid ter plekke was verdampt tot niets.” In mijn lecture zou ik zeggen, “Paulus had zijn laatste horde, ‘zijn godsdienstigheid’, genomen (of afgebroken/ingezien) en werd terstond ‘verlicht'”. Van die ervaring moest hij 3 dagen bijkomen.

Zoiets gebeurde bij mij ook. Toen mijn (kennelijk laatste) horde neerging moest ik daar ook een aantal dagen van bijkomen. Wel moet ik opmerken dat ik, op het moment dat het gebeurde, oorzaak en gevolg, de horde en de zoektocht heb verward. Bij mij vielen de horde EN de zoektocht tegelijkertijd weg. EXACT tegelijkertijd. Ik dacht dat het wegvallen van de zoektocht primair was, en dat het wegvallen van de horde een bijproduct, een cadeautje was. Maar ik bleef dit vreemd vinden, alsof de verklaring niet klopte. Pas maanden later kwam het inzicht dat het precies andersom was. De horde was ‘mijn laatste horde’, en toen deze neerging was daarmee ook mijn zoektocht direct(!) ten einde. Verdampt. Het antwoord dat oprees was ‘Niets’. En mijn innerlijk oog keek met verbazing. ‘Niets?’. Ik werd verblind door dit antwoord en moest daar inderdaad een paar dagen van bijkomen. Totdat het antwoord ‘Niets’ langzaam wegebte en het normale leven weer zijn gewone gang ging. Maar de zoektocht was weg en bleef weg, en de (laatste) horde was weg en bleef ook weg.

Doordat de zoektocht was verdampt wist ik ook dat ik ‘het’ had gevonden. De logica dwong dit inzicht als vanzelf af. Ik zocht niet meer … en dus had ik ‘het’ gevonden. En wat had ik gevonden? Wat was het antwoord toen de zoektocht wegviel? Juist, ‘Niets’.

Ik accepteerde dit antwoord direct. Het was erg apart. ‘Niets’ … in de zin van ‘Er zijn geen verborgen lagen of waarheden of wat dan ook’. Of bv als ‘Er valt niets te zoeken want er is niets te vinden’.

Maar, je kan je afvragen, ‘Wat heb je dan al die tijd gezocht?’ Het antwoord daarop moet dus die horde zijn. Tot het moment dat die horde neerging liep ik nog rond met het idee dat ik iets moest manipuleren zodat ik daardoor gelukkig zou worden. En hoewel ik al dat gemanipuleer al lang zat was, hield het toch niet op … totdat het plotseling vanzelf wel ophield. In andere bewoordingen wordt dit ook wel ‘Genade’ genoemd.

Dus die horde ging neer, door ‘Genade’, en ik was terstond ‘verlicht’ van die horde. En omdat dat tevens mijn laatste horde was, was daarmee mijn zoektocht verdampt. Alle hordes waren weg ik nu had ik helder zicht op het geheel. Maar het geheel was transparant, het was ‘Niets’.

Als er ‘Niets’ te vinden is, kan er ook geen zoektocht bestaan. Logica. Oftewel, er is geen zoektocht, maar er is verwarring. Er is verwarring dat iets of iemand jou gelukkig kan maken. Dat lijkt een zoektocht, maar is een zelf opgeworpen horde. De horde IS de zoektocht. Als die verwarring oplost en de horde valt, dan valt daarmee vanzelf de zoektocht weg. Want (jouw) Zoektocht = (jouw serie) Hordes. Het antwoord is ‘Niets’. Er is niet iets dat jou gelukkig kan maken. Dat denk je alleen. En als dat door ‘Genade’ oplost, dan ben je ‘Verlicht’ van de zoektocht.

Het lastige is echter dat dit theorie is. Je kan het niet forceren. Want als je gaat forceren, gaat proberen die hordes weg te krijgen, wordt het forceren zelf een horde. Je gaat bv mediteren om de hordes weg te krijgen. Maar daarmee wordt mediteren zelf een horde. Mediteren mag. Prima, maar als je gaat mediteren met een doel (bv om de hordes weg te krijgen) dan heb je een probleem. Na een tijdje kom je daar achter en krijg je bv het idee ‘Ik mag geen doel hebben’. Maar dan wordt dat (‘ik mag geen doel hebben’) weer een doel op zich. En deze situatie is verschrikkelijk frustrerend. Want je wil zo graag dingen proberen, maar het proberen zelf is de horde geworden. Daar is uiteindelijk maar één oplossing voor en dat is totale overgave, totale acceptatie.

Vlak voordat bij mij de laatste horde wegviel en de zoektocht in elkaar klapte was ik ook ten einde raad. Ik had alles gedaan, gelezen, bekeken, bestudeerd, maar zonder enig resultaat. De zoektocht bleef of ik nu wilde of niet. Er moest dus iets klappen. En dat deed het. En toen dat gebeurde besefte ik gelijk dat ik daar niets voor had gedaan. Het was pure ‘Genade’ dat het gebeurde. Genade kan je niet forceren. Daar is volledige overgave voor nodig. Maar ook dat kan je niet ‘Doen’. Tsja.

Als je mij zou vragen ‘Wat moet ik doen?’ Dan zou ik zeggen ‘Onderzoek je eigen hordes’. Het zijn jouw hordes, het is jouw pad :)

This entry was posted in Mysteries, Philosophy. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s